Επισκόπηση από τον Ιανουάριο έως τον Σεπτέμβριο 2021Ιεραποστολικό έργο στο Κλένοβετς
Μαθήματα «Το πιο υπέροχο ταξίδι»
Το 2021 ξεκίνησε όχι και πολύ ευνοϊκά, εν μέσω του δεύτερου κύματος του κορονοϊού. Με θερμή προσευχή, φόβο Θεού και την ευλογία του πνευματικού πατέρα συνεχίσαμε όμως τις δραστηριότητές μας, παρά τις διάφορες απαγορεύσεις και τα μέτρα, επειδή η ανάγκη και η πνευματική πείνα ήταν μεγαλύτερες από τον φόβο του προστίμου, και η συμπόνια και η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον πιο σημαντικές από τις ανθρώπινες διατάξεις.
Έτσι, κάθε Σάββατο και Κυριακή τα παιδιά ερχόντουσαν σε εμάς για το μάθημα που είχαμε ξεκινήσει, με τα βιβλία «Το πιο υπέροχο ταξίδι» (πρόγραμμα του οργανισμού Samaritan's Purse). Τα χωρίσαμε σε ομάδες των 3-6 παιδιών ανάλογα με τις οικογένειες, και με τη βοήθεια του Θεού τα κατάφερε να ολοκληρώσει και τα 12 μαθήματα 30 παιδιά. Δεν έλειψε ούτε η γιορτή στο τέλος, με την επίσημη απονομή πιστοποιητικών και παιδικών Βίβλων. Μας ωθούσε και η προσπάθεια να σώσουμε τον παιδικό εγγραμματισμό· ιδίως τα παιδιά των μικρών τάξεων ξεχνούσαν γρήγορα όσα είχαν μάθει, και χαιρόμασταν πολύ βλέποντας πώς βελτιώνονται κατά τη διάρκεια των μαθημάτων η ανάγνωση και η γραφή, ότι πια δεν διάβαζαν απλώς το κείμενο αλλά και το καταλάβαιναν, και ότι έχουν ένα μέρος να ζωγραφίζουν και να παίζουν λίγο.
Το παρεκκλήσι
Παλαιότερα πηγαίναμε τα παιδιά τις Κυριακές στην καθολική εκκλησία και μετά στους Βαπτιστές για τη λατρεία, αλλά δυστυχώς στη Σλοβακία όλες οι ακολουθίες, μαζί με τις εξομολογήσεις, ήταν απαγορευμένες μέχρι το τέλος Απριλίου. Δεν θέλαμε να αφήσουμε τα παιδιά να «ψυχρανθούν», γιατί ρωτούσαν μόνα τους πού θα πηγαίνουν τώρα. Με τη βοήθεια του Θεού όμως, στα τέλη της περασμένης χρονιάς, εδώ κάτω σε εμάς αγιάστηκε το παρεκκλήσι του αγίου Νικολάου. Στην αρχή αρχίσαμε μόνοι μας τις Κυριακές να προσευχόμαστε στο παρεκκλήσι και να κάνουμε «οικογενειακές ακολουθίες», και σιγά σιγά η οικογένειά μας μεγάλωσε με τα «υιοθετημένα» μας παιδιά από την Ντολίνκα. 🙃 Έτσι, ενώ οι άλλες εκκλησίες ήταν κλειστές, το παρεκκλήσι μας φούσκωνε και σχηματίστηκε μια ομάδα περίπου 20 παιδιών, που άρχισαν να έρχονται τακτικά. Καθώς χαλάρωναν σταδιακά τα μέτρα, διαμορφώθηκε σιγά σιγά το εξής κυριακάτικο πρόγραμμα.
9:00 Ανοίγει η πύλη και έρχονται τα παιδιά για επιτραπέζια παιχνίδια, για να ζωγραφίσουν, να τοξεύσουν στον κήπο, να αναμετρηθούν στο ποδόσφαιρο στο playstation και έξω κάτω από την καρυδιά… με δυο λόγια, να παίξουν λιγάκι.
10:00 Χτυπά το εκκλησιαστικό μας καμπανάκι και αρχίζει η ακολουθία.
11:30 Τα παιδιά πηγαίνουν να μάθουν για τον Θεό με βάση τις ετοιμασμένες ασκήσεις και τα βιβλία.
14:00 Τα πιο επιδέξια παιδιά πηγαίνουν με τον Μαρτίνο να διδάξουν στον οικισμό Ρομά στο Μούτνικ
Όσο για το νέο μας παρεκκλήσι, εκτός από τις τακτικές κυριακάτικες ακολουθίες, φέτος έχουν γίνει ήδη τρεις βαπτίσεις και έγινε χρίσμα σε 21 παιδιά και ενήλικες, οι οποίοι έτσι ομολόγησαν το βάπτισμά τους και την πίστη τους και μπορούν να συμμετέχουν στο μυστήριο της Εξομολόγησης και να προσέρχονται στην Αγία Κοινωνία (Δείπνο του Κυρίου).
Με την ευκαιρία της έναρξης της σχολικής χρονιάς έγινε στο παρεκκλήσι η πρώτη παιδική Θεία Λειτουργία, και τώρα έχουμε συμφωνήσει με έναν νεαρό, συμπαθή ιερέα, τον Μικουλά Προύζινσκι, να έρχεται κάθε δεύτερη Κυριακή να λειτουργεί για τα παιδιά. Είναι θαυμάσιο να βλέπει κανείς πόσα παιδιά πηγαίνουν με επιμέλεια στην εξομολόγηση και προσμένουν την Κοινωνία. Κάθε Κυριακή έχουμε εδώ κατά μέσο όρο 12-15 παιδιά και εφήβους. Στην πνευματική καθοδήγηση των παιδιών και στη διδασκαλία μάς βοηθούν τώρα και οι γονείς του Μαρτίνου.
Με αυτό συνδέεται και ο προβληματισμός μας για το τι θα κάνουμε στη συνέχεια και πώς θα γίνουν προσβάσιμες στα παιδιά οι τακτικές Θείες Λειτουργίες και ακολουθίες. Με δυο λόγια, να μπορεί ένας ιερέας να λειτουργεί εδώ κάθε Κυριακή και, κατά το δυνατόν, να ασχολείται με τα παιδιά και μέσα στην εβδομάδα. Στείλαμε λοιπόν στον δεσπότη (επίσκοπο) αίτημα για τη σύσταση ορθόδοξης ενορίας στο Κλένοβετς και ταυτόχρονα ο Μαρτίνος ζήτησε και τη χειροτονία του σε διάκονο, ως απαραίτητο βαθμό πριν από την ιεροσύνη. Και στις δύο περιπτώσεις περιμένουμε την απάντηση του δεσπότη και σας παρακαλούμε θερμά για τις προσευχές σας και για την καθοδήγηση του Θεού, γιατί και τα δύο φέρνουν μαζί τους κάποιες δυσκολίες και νέες προκλήσεις.
Σχολή χτιστών
Από τον Απρίλιο καταφέραμε να ξεκινήσουμε μια σχολή χτισίματος (οικοδομικής) για νεαρά αγόρια. Απευθυνόμασταν σε αγόρια που είχαν τελειώσει το σχολείο (ZŠ) και δεν συνέχισαν σπουδές. Αποδείχθηκε όμως ότι δεν έχουν και πολλή διάθεση να προσπαθήσουν, ενώ βρήκαμε μεγάλο ενθουσιασμό στα νεότερα αγόρια, από 10 έως 15 ετών. Ξεκινήσαμε με λίγα και σύντομα χρειάστηκε να μεγαλώσουμε τις θέσεις, γιατί το ενδιαφέρον ήταν πραγματικά μεγάλο. Τα αγόρια χωρίζονται σε ζευγάρια και, μετά το σχολείο, από 14 έως 17 έρχονται σε εμάς να μάθουν από τον οικοδομικό μάστορα, τον κ. Χρούσκα. Συνήθως κάθε αγόρι έρχεται μία φορά την εβδομάδα. Ως ανταμοιβή για την προσπάθειά τους παίρνουν πίτσα για το βραδινό και κυρίως μια υποτροφία με τη μορφή «πόντων του χτίστη». Με αυτούς μπορούν μετά να αγοράσουν από εμάς οικοδομικά υλικά, εργαλεία ή παπούτσια, ώστε να χρησιμοποιήσουν στο σπίτι όσα έμαθαν και να ανακαινίσουν τις καλύβες τους. Και πράγματι το πετύχαμε και πήρε μεγάλες διαστάσεις: όλο το καλοκαίρι οι οικογένειες που συμμετείχαν βελτίωναν τις ξύλινες καλύβες τους και ο κ. Χρούσκα δεν προλάβαινε να μοιράζει εδώ κόλλα, εκεί σοβά, αλλού χαλίκι ή μπετόν. Εμείς χαιρόμασταν πολύ που μπορούν να βελτιώσουν την κατοικία τους και να μάθουν κάτι χρήσιμο. Παρακαλούμε και για προσευχές, γιατί πρόκειται πια για ένα κάπως πιο δαπανηρό έργο: εκτός από τις υποτροφίες που αναφέραμε (περίπου 160-200 ευρώ τον μήνα), πληρώνουμε τις πίτσες (περίπου 20 ευρώ τον μήνα) και τον οικοδομικό μάστορα (το κόστος του μισθού είναι 1200 ευρώ τον μήνα).
Ανακαίνιση και δραστηριότητες μέσα στο σπίτι
Συνεχίζουμε την ανακαίνιση του σπιτιού. Φέτος καταφέραμε να ανακαινίσουμε τον διάδρομο, όπου από έναν άδειο χώρο προέκυψε ένα νέο δωματιάκι για τον Αδάμεκ μας. Αλλάξαμε σχεδόν όλα τα παλιά παράθυρα και μεταφέραμε την κουζίνα σε νέους χώρους στο κάτω επίπεδο, έτσι ώστε να χωριστούν οι ιδιωτικοί/οικογενειακοί χώροι από τους χώρους της διακονίας. Αυτόν τον καιρό αλλάζουμε τη στέγη, και είναι σε εξέλιξη εργασίες στο μπάνιο και στην τουαλέτα του παρεκκλησίου.
Χάρη στους ανακαινισμένους χώρους μπορούν πάλι να γίνονται και δραστηριότητες μέσα στο σπίτι. Στην κουζίνα, από τον Ιούνιο, κάθε Πέμπτη γίνεται μαγείρεμα με τα κορίτσια. Η Μίσα παίρνει κάθε φορά 2-4 κορίτσια και μαθαίνουν μαζί να ψήνουν γλυκίσματα και τούρτες🧁, που είναι και το πιο αγαπημένο, ή και να μαγειρεύουν απλές σούπες και φαγητά. Τις Τρίτες το απόγευμα, την ώρα που γίνεται η διανομή ρούχων, ο Μαρτίνος ασχολείται με τα παιδιά και τους κάνει μάθημα μαθηματικών. Απευθύνεται ιδιαίτερα στα αγόρια της σχολής χτιστών, αλλά μπορεί να έρθει ο καθένας που ήταν την Κυριακή στη Θεία Λειτουργία.
Δραστηριότητες στην ύπαιθρο
Μόλις ήρθε ο καλός καιρός, ο Μαρτίνος άρχισε να παίρνει τα παιδιά στο λιβάδι πάνω από τον οικισμό Ρομά για αθλητικά παιχνίδια. 🏉 Άρχισαν να μαθαίνουν διάφορα πιο σύνθετα παιχνίδια με μπάλα, όπως το χάντμπολ ή το αμερικανικό ποδόσφαιρο, αλλά αγαπημένοι είναι και οι διάφοροι αγώνες. Από το καλοκαίρι μπορούμε να πηγαίνουμε στο τοπικό γήπεδο ποδοσφαίρου. Κάθε Σάββατο λοιπόν παίρνουμε διάφορες μπάλες, μπάντμιντον και φρίσμπι και πηγαίνουμε στο γήπεδο. Καινούργια είναι και η τοξοβολία🏹, που αρέσει πολύ στα παιδιά. Χαιρόμαστε που στο γήπεδο, ως ουδέτερο έδαφος, καταφέραμε σιγά σιγά να φέρουμε κοντά Ρομά του οικισμού και της πόλης, ανάμεσα στους οποίους κατά τα άλλα υπάρχει κάποιος ανταγωνισμός και, από την πλευρά των Ρομά της πόλης, περιφρόνηση. Μάλιστα κάποια παιδιά από την πόλη ήρθαν και στη Θεία Λειτουργία, αλλά προς το παρόν μάλλον σπάνια. Ανάμεσα στους Ρομά της πόλης θα θέλαμε αυτόν τον χειμώνα να κάνουμε διανομή χριστουγεννιάτικων δεμάτων από τη Samaritan`s Purse και να τους εντάξουμε στο μάθημα της «Najúžasnějšej cesty», ώστε να φτάσει με κάποιον τρόπο το Ευαγγέλιο και σε αυτούς.
Φιλανθρωπία
Από τον Ιούλιο, όταν η Μίσα ανέκαμψε κάπως μετά τον τοκετό, ξεκινήσαμε πάλι τη διανομή ρούχων. 💃 Οι μητέρες από τον οικισμό μπορούν να γραφτούν σε κατάλογο αναμονής και να έρθουν να διαλέξουν ρούχα για τις οικογένειές τους. Αυτή τη στιγμή έχουμε πολλά ρούχα για γυναίκες και βρέφη, αλλά αρχίζουν να μας λείπουν παιδικά ρούχα για προσχολική και σχολική ηλικία. Υπάρχει επίσης διαρκής ζήτηση για κάλτσες, αθλητικά παπούτσια (παιδικά, γυναικεία μέχρι το νούμερο 38 και ανδρικά μέχρι το νούμερο 43) και για ζεστά παπούτσια για τον χειμώνα. Φέτος στη διανομή μας βοηθούν οι μητέρες 💁🏻♀️ η Έρικα, η Πέτρα και κατά περίπτωση η Μίλι, καθώς και δύο μεγαλύτερα κορίτσια, η Έρικα και η Γιάνκα. Παρακαλούμε για προσευχές γι' αυτές.
Άλλοι οικισμοί Ρομά (+2)
Μούτνικ, Χνούστια και περίχωρα
Στο Μούτνικ συνεχίζουμε το μάθημα κάθε Κυριακή, στο οποίο συμμετέχουν κυρίως τα μικρότερα παιδιά, από 8 έως 14 ετών. Αρχίσαμε να παίρνουμε εκεί και τα «δικά μας» παιδιά από το Κλένοβετς, για να βοηθούν τα άλλα σε όσα έχουν ήδη μάθει τα ίδια. Για τα παιδιά από το Κλένοβετς ήταν μεγάλο κίνητρο και προσπαθούσαν να μαζέψουν όσο το δυνατόν περισσότερους πόντους μέσα σε μια Κυριακή. Ωστόσο, το να διδάσκουν τα ίδια άλλους δεν τους πήγαινε τόσο καλά και αρκετές φορές βρέθηκαν μάλλον σε σύγκρουση με τα παιδιά του Μούτνικ. Προς το παρόν λοιπόν το σταματήσαμε και θα δούμε τι θα κάνουμε στη συνέχεια. Για τον χειμώνα στο Μούτνικ σχεδιάζουμε έναν ακόμη κύκλο του προγράμματος «Operace Vianočné dieťa» της οργάνωσης Samaritan`s Purse. Τα παιδιά θα πάρουν ένα όμορφο χριστουγεννιάτικο δωράκι τυλιγμένο σε κουτί παπουτσιών, μαζί με πρόσκληση για τακτικό μάθημα για τον Θεό, με βάση τα εγχειρίδια της Samaritan`s Purse. Έτσι είχαμε φτάσει και στο Μούτνικ πριν από λίγα χρόνια, και όλο το πρόγραμμα είχε μεγάλη επιτυχία στα παιδιά.
Τη διανομή δεμάτων από τη Samaritan`s Purse σχεδιάζουμε αυτόν τον χειμώνα και σε δύο συγκροτήματα πολυκατοικιών στη γειτονική πόλη Χνούστια, στη Χάτσαβα (οικισμός Ρομά δίπλα στο Μούτνικ), στο Κλένοβετς ανάμεσα στους Ρομά της πόλης και σε έναν οικισμό Ρομά στο Σπις (1.5 ώρες με το αυτοκίνητο). Αν ο Κύριος δώσει ενδιαφέρον στα παιδιά, θα συνεχίσουμε μετά τα δωράκια πάλι με τακτικό μάθημα για τον Θεό.
Επαρχία Σπίσκα Νόβα Βες
Από τον Σεπτέμβριο συνδεθήκαμε με μια ορθόδοξη ενορία σε ένα χωριό στη Σπίς, όπου ένας καλός, ηλικιωμένος ιερέας εργάζεται κι εκείνος με παιδιά Ρομά. Ξεκινήσαμε μια πνευματική φιλία και μία φορά κάθε δύο εβδομάδες, το Σάββατο, παίρνουμε 5 από τα παιδιά μας σε εκδρομή. Εκεί τα παιδιά του χωριού μάς βοηθούν να μάθουμε τραγούδια για τον Θεό και να κάνουμε τις ασκήσεις από τα φύλλα εργασίας της Κυριακής. Προς το παρόν και οι δύο πλευρές είναι ευχαριστημένες με τη συνεργασία. Τα παιδιά μας ντρέπονται συνήθως πολύ και δεν ανακατεύονται και τόσο με τα παιδιά του χωριού, πιστεύουμε όμως ότι αυτό θα αλλάξει σιγά σιγά. Η δασκάλα του χωριού ξαφνιάστηκε όταν είδε τα παιδιά του χωριού να μαθαίνουν ήσυχα και με ενδιαφέρον για τον Θεό. Παρακαλούμε για τις προσευχές σας για τις σχέσεις μεταξύ μας και για να έχουμε αρκετή δύναμη, γιατί η Σπίς απέχει από εμάς 1h 45 min δρόμο και το ταξίδι είναι λίγο κουραστικό.
Θυμάστε τον Μίρεκ, για τον οποίο γράψαμε στην προηγούμενη ενημέρωση; Μέχρι τον Σεπτέμβριο δούλευε τίμια με τον κ. Χρούσκα και μάθαινε όλο και περισσότερες τέχνες του χτίστη. Μάλιστα κατάφερε για κάποιο διάστημα να έχει υπό την επίβλεψή του και τα αγόρια από τη σχολή χτιστών, ώσπου στα τέλη Σεπτεμβρίου έγινε εντελώς ανεξάρτητος και προσλήφθηκε σε οικοδομή στη διπλανή Χνούστια. Μένει ακόμη εκεί σε κοιτώνα και φαίνεται ότι προς το παρόν όλα του πάνε καλά. Ας του ευχόμαστε καλή τύχη και ας τον κρατούμε και στις προσευχές μας, ώστε να επιμείνει και να βρει όχι μόνο τη θέση του στη ζωή, αλλά και τον δρόμο προς τον Θεό.