Μεγαλύτερη φτώχεια δεν είχε δει ποτέ, και γι' αυτό αποφάσισε να βοηθήσει. Ο Μαρτίνος μετακόμισε σε έναν οικισμό Ρομά, όπου έφερε ελπίδα | tnlive.sk

Μεγαλύτερη φτώχεια δεν είχε δει ποτέ, και γι' αυτό αποφάσισε να βοηθήσει. Ο Μαρτίνος μετακόμισε σε έναν οικισμό Ρομά, όπου έφερε ελπίδα

Μεγαλύτερη φτώχεια από αυτή στους οικισμούς Ρομά της Σλοβακίας, λέει, δεν είχε δει ποτέ πριν. Ο Μαρτίνος, που δούλευε στον χώρο της πληροφορικής, αποφάσισε πριν από χρόνια να βοηθήσει φτωχές οικογένειες Ρομά στο Κλένοβετς και είπε μέσα του ότι θα τους γνωρίσει καλύτερα αν ζήσει μαζί τους. Ο ένθερμος νεαρός άρχισε να βοηθά οικονομικά, αλλά και διδάσκοντας τα παιδιά να διαβάζουν και να γράφουν, ενώ παρότρυνε τους ενήλικες να εργάζονται. Μόνο έτσι, όπως λέει, μπορούν να ξεφύγουν από τα καθιερωμένα στερεότυπα και τη φτώχεια που περνά από γενιά σε γενιά.

Τον Μαρτίνο τον πόνεσαν τα παιδιά στους οικισμούς Ρομά και έτσι προσπάθησε να τα βοηθήσει. «Τέτοια φτώχεια δεν είχα δει ποτέ. Μάλλον με συγκλόνισε κιόλας, γιατί πριν δεν συμπαθούσα και πολύ τους Ρομά», λέει ο εθελοντής. Η σύζυγός του Μιχαέλα σημειώνει ότι τα παιδιά δύσκολα μπορούν να αλλάξουν, όταν «η κοινότητά τους τα τραβά συνεχώς προς τα κάτω». Προσθέτει ότι τα παιδιά χρειάζονται ένα θετικό παράδειγμα, το οποίο εκεί δύσκολα βρίσκεται.

Όταν ο Μαρτίνος μετακόμισε στο Κλένοβετς, το σπίτι του ήταν συνεχώς ανοιχτό. «Ποτέ δεν ήξερα σε ποια κατάσταση θα το βρω όταν επιστρέψω. Άλλοτε υπήρχε ακαταστασία, άλλοτε ήταν συγυρισμένο και μοσχοβολούσε», θυμάται. Οι Ρομά τον υποδέχθηκαν ανάμεσά τους. Τον δίδαξαν, για παράδειγμα, να χειρίζεται το ξύλο και, κατά τα δικά του λόγια, και τον σεβασμό προς τους μεγαλύτερους σε ηλικία.

Θέλει να δείξει ότι μπορεί να γίνει

Πριν γνωρίσει τη σύζυγό του, ο Μαρτίνος υπολόγιζε ότι καμία γυναίκα δεν θα άντεχε μαζί του. «Σκόπευα, βλέπετε, να συνεχίσω να μένω στον οικισμό Ρομά και να μοιράζω τα χρήματα που θα κέρδιζα», λέει χαμογελώντας. «Έγινε ένα τέτοιο θαύμα, που μου είπε ότι συμφωνεί», προσθέτει.

Ο Μαρτίνος και η Μιχαέλα ανοίγουν τους ορίζοντες των παιδιών και με το να τα πηγαίνουν εκδρομές. «Γνωρίζουν την περιοχή, τη Σλοβακία, αλλά και άλλους ανθρώπους», λέει η Μιχαέλα. Ο Μαρτίνος φτιάχνει επίσης με τα παιδιά μπλουζάκια και τα μαθαίνει να δουλεύουν με υπολογιστή. «Μαθαίνουν να γράφουν στον υπολογιστή και επίσης γραφιστική. Για να δουν νόημα στο να κάνουν γραφιστική, το τυπώνουμε πάνω σε μπλουζάκια, ώστε να υπάρχει κάποιο αποτέλεσμα», εξηγεί.

Ο νεαρός εθελοντής πιστεύει ότι μπορεί να φέρει ελπίδα σε δύσκολες συνθήκες. «Ότι μπορεί κανείς να το φτάσει ως το τέλος, ότι μπορεί να γίνει οικοδόμος ή να ολοκληρώσει τη μέση ή την ανώτατη εκπαίδευση. Εκείνοι στο περιβάλλον τους δεν γνωρίζουν κανέναν που να το έχει καταφέρει», κατέληξε ο Μαρτίνος.