Преглед од јануари до септември 2021Мисионерско дело во Кленовец
Настава по Nejúžasnější cesty
Годината 2021 започна не многу поволно, среде вториот бран на коронавирусот. Со жарка молитва, со страв и со благослов на духовниот отец сепак продолживме со активностите и покрај различните забрани и мерки, затоа што потребата и духовниот глад беа поголеми од стравот од казна, а сочувството и љубовта кон Бога и кон ближниот поважни од човечките наредби.
Секоја сабота и недела кај нас доаѓаа деца на започнатата настава според учебниците Nejúžasnější cesty (проект на организацијата Samaritan`s Purse). Ги поделивме во групи од по 3-6 деца според семејствата и со Божја помош успеа сите 12 лекции да ги завршат 30 деца. Не изостанаа ниту завршната прослава и свечената доделба на сертификати и детски Библии. Нè движеше и желбата да ја спасиме писменоста кај децата; особено децата од првиот степен на основното училиште брзо го забораваа наученото. Многу нè радеше да гледаме како во текот на наставата се подобрува читањето и пишувањето, како веќе не само што го прочитале текстот туку и го разбрале, и како имаат каде да цртаат и малку да си играат.
Параклис
Порано во недела ги носевме децата во католичка црква, а потоа кај баптистите на богослужба, но за жал, во Словачка сите богослужби, вклучувајќи ги и исповедите, беа забранети до крајот на април. Не сакавме да ги оставиме децата да „изладнат“, бидејќи самите прашуваа каде сега ќе одат. Но со Божја помош, на крајот на минатата година долу кај нас беше осветен параклисот на св. Никола. Најпрво сами почнавме во недела да се молиме во параклисот и да правиме „семејни богослужби“, а постепено нашето семејство се прошири и со нашите „посвоени“ деца од Долинка. 🙃 И така, додека другите цркви беа затворени, нашиот параклис се полнеше и ни се создаде група од околу 20 деца што почнаа редовно да доаѓаат. Со постепеното олабавување на мерките постепено се формира следниов неделен ред.
9:00 Се отвора портата и доаѓаат деца за друштвени игри, за цртање, за стрелање со лак во градината, за натпревари во фудбал на PlayStation и надвор под оревот… и накратко, малку да си играат.
10:00 Ѕвони нашето црковно ѕвонче и почнува богослужбата.
11:30 Децата одат да учат за Бога според подготвени вежби и учебници.
14:00 Најспособните деца заминуваат со Мартин да учат во ромската населба на Мутник
Што се однесува до нашиот нов параклис, покрај редовните неделни богослужби, оваа година таму веќе се одржаа три крштавања а беа миропомазани 21 лице, деца и возрасни, кои така се изјаснија за крштението и за својата вера и можат да учествуваат во тајната на исповедта и да пристапуваат кон светата причест (Господовата вечера).
По повод почетокот на учебната година во параклисот се одржа првата детска литургија, а сега се договорени сме со младиот симпатичен свештеник Микулаш Пружински да доаѓа да служи за децата секоја втора недела. Прекрасно е да се види колку деца совесно одат на исповед и се радуваат на причеста. Секоја недела тука имаме во просек 12-15 деца и тинејџери. Со духовното водење на децата и со наставата сега ни помагаат и родителите на Мартин.
Со тоа се поврзани и размислувањата што понатаму и како да им ги направиме достапни на децата редовните литургии и богослужби, накусо, тука секоја недела да може да служи свесеник, а најдобро да им се посветува на децата и во текот на седмицата. Затоа до владиката (епископ) испративме барање за основање на православна црковна општина во Кленовец, а истовремено отец Мартин побара и ракоположение за ѓакон, како неопходен степеник за примање на свештенството. И во двата случаја чекаме одговор од владиката и многу Ве молиме за молитви и за Божјо водство, бидејќи двете работи носат одредени тешкотии и нови предизвици.
Зидарско училиште
Од април успеавме да започнеме училиште за зидарство (зидарски занает) за млади момчиња. Мислевме на момчиња што ја завршиле основното училиште, а не продолжиле да учат. Но се покажа дека тие немаат голем интерес да работат на себе, а голем жар за работата најдовме кај помладите момчиња од 10 до 15 години. Почнавме со неколку први и набрзо мораше да го зголемуваме бројот на места, бидејќи интересот беше навистина голем. Момчињата се делат во парови и по училиште, од 14 до 17 часот, доаѓаат кај нас да учат од градежниот мајстор г. Хруша. Најчесто секој доаѓа еднаш неделно. Како награда за трудот добиваат пица за вечера, а најважно е стипендијата во вид на „зидарски поени“, за кои потоа кај нас можат да купат градежен материјал, алат или чевли, за да го наученото го искористат дома при преградбата на колибите. Тоа навистина успеа и се разви во голем размер. Цело лето вклучените семејства ги подобруваа дрвените колиби, а г. Хруша едвај стигнуваше да развезува: тука лепак, таму малтер, на друго место чакал или бетон. Ние многу се радувавме што можат да го подобрат домувањето и да научат нешто корисно. Молиме и за молитви, бидејќи ова е веќе малку поскап проект. Покрај споменатите стипендии (околу 160-200 евра месечно) плаќаме пица (околу 20 евра месечно) и градежен мајстор (трошокот за плата е 1200 евра месечно).
Реконструкција и активности во самата куќа
Продолжуваме со преградбата на куќата. Оваа година успеавме да го обновиме ходникот, во кој од празен простор настана нова собичка за нашиот Адамко. Веќе заменивме речиси сите стари прозорци и ја преселивме кујната во новите простории долу, со што се разделија приватните, семејните простории од службените. Моментално го менуваме покривот, а започната е и бањата и тоалетот во капелата.
Благодарение на обновените простории можат да се одржуваат и некои активности во самата куќа. Во кујната од јуни секој четврток се готви со девојчињата. Миша секогаш зема 2-4 девојчиња и заедно учат да печат колачи и торти🧁, што е најомилено, или да готват основни супи и јадења. Во вторниците навечер, додека се дели облека, отец Мартин се занимава со децата и ги учи математика. Тоа е особено наменето за момчињата од зидарското училиште, но може да дојде секој што бил во недела на богослужба.
Активности на отворено
Само што започна убавото време, отец Мартин почна да ги носи децата на ливадата над населбата на спортски игри. 🏉 Почнаа да учат посложени игри со топка, како ракомет или американски фудбал, но омилени се и разните трки. Од лето може да се оди и на месното фудбалско игралиште, па секоја сабота земаме разни топки, бадминтон и фризби и одиме на игралиштето. Новина е и стрелањето со лак🏹, што многу им се допаѓа на децата. Нè радува што на игралиштето, како на неутрален терен, постепено успеавме да ги поврземе Ромите од населбата и од градот, меѓу кои инаку постои извесно ривалство, а од страна на градските Роми и презир. Некои деца од градот дури дојдоа кај нас и на богослужба, но засега повеќе како исклучок. Меѓу градските Роми оваа зима би сакале да поделиме божиќни пакетчиња од Samaritan`s Purse и да ги вклучиме во наставата Najúžasnějšej cesty, за некако да допре евангелието и до нив.
Доброчинство
Од јули, откако Миша малку се опорави по породувањето, повторно го започнавме доброчинството со облека. 💃 Мајките од населбата можат да се запишат на список и да дојдат да изберат облека за своите семејства. Моментално имаме многу облека за жени и бебиња, но веќе почнува да ни недостасува детска облека за предучилишна и училишна возраст. Постојано има барање и за чорапи, патики (детски, женски до бр. 38 и машки до бр. 43) и за топли чевли за зима. Со доброчинството оваа година ни помагаат мајките 💁🏻♀️Ерика, Петра и повремено Мили, и две постари девојки, Ерика и Јанка. Ве молиме, молете се за нив.
Други населби (+2)
Мутник, Гнушќа и околината
На Мутник продолжуваме со неделната настава, во која се вклучуваат главно помалите деца од 8 до 14 години. Почнавме таму да ги носиме да учат „нашите“ деца од Кленовец, за да им помагаат во она што самите веќе го научиле. За децата од Кленовец тоа беше голема мотивација и се трудеа во неделата да соберат што повеќе поени. Но самото учење на другите не им одеше толку добро и неколкупати западнаа повеќе во конфликт со „мутничаните“. Затоа моментално го паузиравме тоа и ќе видиме што понатаму. За зимата на Мутник планираме уште едно коло од проектот Operace Vianočné dieťa на организацијата Samaritan`s Purse. Децата ќе добијат убав божиќен подарок спакуван во кутија од чевли, со покана за редовна настава за Бога според прирачниците од Samaritan`s Purse. Така пред неколку години стигнавме до Мутник и целиот проект имаше голем успех кај децата.
Делењето пакетчиња од Samaritan`s Purse оваа зима го планираме уште на две станбени населби во соседниот град Гнушќа, во Хачава (ромска населба покрај Мутник), во Кленовец меѓу градските Роми и во една ромска населба на Спиш (1.5 ч со кола). Ако Господ им даде на децата интерес, по подароците повторно ќе продолжиме со редовна настава за Бога.
Округ Спишска Нова Вес
Од септември се поврзавме со една православна парохија во едно село на Спиш, каде што еден добар, остарен свештеник исто така работи со ромски деца. Започнавме духовно другарство и еднаш на две недели, во сабота, водиме 5 наши деца на излет, каде што ни помагаат тамошните деца да учиме песнички за Бога и да ги решаваме задачите од учебните листови од неделата. Засега двете страни ја фалат соработката, иако нашите деца најчесто многу се срамат и не се толку вклучуваат меѓу тамошните, но веруваме дека тоа постепено ќе се смени. Тамошната учителка беше изненадена кога виде како тамошните деца со интерес тивко учат за Бога. Ве молиме за молитви за меѓусебните односи и за доволно сили, зашто Спиш е оддалечен од нас 1 ч 45 мин пат, па патувањето е малку потешко.
А се сеќавате ли на Мирек, за кого пишувавме во претходниот извештај? До септември вредно работеше со господинот Хрушка и учеше сè повеќе зидарски вештини, дури успеа некое време да се грижи и за момчињата од зидарското училиште, а на крајот на септември сосема се осамостои и се вработи на градилиште во соседната Хнушќа. Таму и натаму живее во преноќиште и изгледа дека засега сè му оди добро, па да му држиме палци и да го спомнуваме и понатаму во молитвите, да истрае и да го најде не само своето место во животот, туку и патот до Бога.