2. 2. 2023
Накратко: мисијата расте, изградивме капела на Мутник, посетуваме други ромски населби и парохии на исток, го проширивме тимот, купивме големо возило и водиме деца на излети, купивме опрема за печатење христијански маици и имаме е-продавница, децата кај нас учат во работилници и секции, а неделните богослужби за возрасни имаат голем успех.

Со радост, а понекогаш и малку задишани, гледаме како службата расте и дава плод. Минатата есен нашите ромски деца ја примија светата тајна миропомазание (потврда). Од тогаш редовно одат на исповед и на свето причестување и некако станавме вистинско духовно семејство, со тоа мислам дека сите чувствуваме дека сме некако поблиску еден до друг и искрено се сакаме. Постепено се гледа промена и во нивното однесување. Кога ќе дојдеме со нив некаде, откриваме дека имаме (најчесто) многу добри, услужливи и послушни деца. :-)

Приближно во исто време, со Божја помош, купивме деветместен автомобил и почнавме да ги водиме децата од ромската населба на излети. Се трудиме секој месец да направиме по еден излет, во кој ги спојуваме духовната служба, учењето и забавата. Најчесто одиме во некоја друга парохија, каде присуствуваме на богослужба, а потоа следува заедничка програма, излет во природа или до некоја атракција. Во последната недела од летниот распуст организиравме излетнички камп, на кој децата се пријавуваа со поени што ги добиваат како награда. Многу ги сакаат излетите и тоа за нив е поттик и за другите активности.

Од пролетта работи секција по математика. Продолжуваме и со готвење со девојчињата, каде учат да пекат едноставни колачи и слатки пецива. А ново е мултимедијалната работилница, каде децата учат да работат со компјутер. Почнавме со кратки видеа - на нивните творби можете да погледнете на YouTube на каналот на Мартин Халик). Од октомври, покрај видеата во мултимедијалните работилници, додадовме и печатење на сопствени христијански маици. Набавивме комплет за печатење на текстил и ги учиме децата на рачна вештина, фина моторика и компјутерска графика. Сите многу повеќе уживаат кога дизајнот можат да го испечатат отколку кога ќе остане само на екранот. Секцијата е многу омилена, а децата со возбуда носат свои маици што сакаат да ги испечатат, и некои стари парчиња сосема засјаја. Отворивме интернет-продавница за да ни се покријат трошоците за изработка, праќаме и во Чешка, а во следните денови ќе ја додадеме и нашата божиќна маица. :-) Исто така би сакале христијаните да можат да носат достапна по цена, привлечна и модерна облека што ја објавува нивната вера. Засега го започнуваме проектот и ќе ни биде мило за повратна информација или за идеи за печатење.
Момчињата и понатаму посетуваат зидарски работилници, каде под водство на градежниот мајстор господинот Хрушка се усовршуваат во основните занаетчиски работи. Покрај зидарските вештини, учат на пр. како да наострат различни алатки, како правилно да се складира дрвото за зима, како функционира струјата, воопшто работа со дрво како материјал и други вештини потребни за одржување на куќа, за еден ден да можат сами да изградат куќа и да се грижат за неа.
Целта на нашите секции е да ги подготвиме децата за идно занимање, да им помогнеме да стекнат средно образование и така да им помогнеме до подобар животен стандард.

Покрај работата со децата, оваа година новина се богослужбите за возрасни. Започна со делење брашно и масло. Кога по неколку години воведовме услов оние што доаѓаат по брашно и масло барем накратко да се помолат со нас, бидејќи Бог е дародавец на лебот и Тој се грижи за секого, одеднаш почнаа да си заминуваат благодарни и со насмевка. А кога по некое време го воведовме делењето брашно и масло по неделната утринска богослужба, одеднаш почнаа „по брашно и масло“ да доаѓаат многу луѓе (секоја недела 20-30 луѓе), и такви на кои тоа никогаш не им требало и не им треба. Се чини како подарените брашно и масло да им даваат општествено прифатливо оправдание за доаѓање на богослужба, зашто „нешто се дели, па“ и никој никому нема да му се потсмева дека е „некој побожен“ или „дека тоа е за децата“.
За мајките и натаму трае добротворната помош со облека, која ја презедоа родителите на Мартин, бидејќи Миша очекува (сега веќе секој ден) ново бебе. :-) Најбарани се детска облека и обувки, а евентуално и долна облека.

Минатата есен за прв пат пречекавме група доброволци од Брно и околината, предводени од Јан Блеха. Доброволците подготвија програма за децата, ни помогнаа да ја средиме добротворната помош, а некои се вклучија и во градежните работи. Соработката одеше добро, па оттогаш веќе двапати биле тука (во април и во септември) и се надеваме дека ветувачки ќе се развива и понатаму. Децата многу ги чекаат „Чесите“ и ги сакаат. Гледаме дека за децата тоа е поттик: секогаш се вклучуваат и такви што престанале да доаѓаат кај нас, а некои тоа повторно ги поттикнува кон други активности или барем да дојдат на богослужба. Повеќе за доброволните викенди, вклучувајќи информации за подготвуваните акции, на https://dobrovikendy.wordpress.com/.
Минатата година успеавме да го обновиме долниот кат, каде што настанаа параклис, кујна, нова остава, бања со WC и уште едно посебно WC. Оваа година, со Божја помош, го завршивме поткровјето, заедно со нов покрив. Од првобитно неизолиран простор за складирање стана пространа соба за живеење, наменета за гости, со што ни се зголеми местото за сместување. Моментално работите се префрлија на средниот кат, каде што уште треба да се преправи струјата и подот, а потоа, се разбира, да се средат ѕидовите и плафоните.
Други ромски населби
Поучувањето на децата во блиската ромска населба Мутник веќе доби целосна и редовна форма, но сепак моравме да почнеме да ги решаваме практичните проблеми и проблемот со просторот. Мутник е помала ромска населба со една поголема ѕидана зграда и со мали дрвени колиби околу неа. Нема ни прав пристап до вода, ни струја, ни некакви заеднички простории каде што би можеле да се собираме. Учењето надвор преку лето е пријатно, но каде да се засолниме кога доаѓа зимата, особено кога рано се стемнува и ни треба светлина? Благодарение на Бога, и минатата зима нѐ примаше секогаш некое семејство од големата куќа и ни даваше простор за учење на децата, но се гледаше дека им е на товар, дека просторот не е доволен и дека така не може долго. Затоа решивме да изградиме сопствена брвнара — училница и параклис. Благодарение на Бога, успеавме да добиеме премолчена согласност од градоначалникот на Хнушќа, а подоцна и благослов од владиката за осветување на новиот параклис. Оваа зграда беше довршена кон крајот на јуни, а во јули беше осветена како параклис на Марија Магдалена. Децата од Мутник со голема подготвеност помагаа уште при самата градба и со радост го чекаат секое поучување, кога ќе можат да одат да учат во својот параклис; дури и не сакаат многу да си играат, туку веднаш сакаат да учат. :-) По поучувањето, најспособните деца учат да свират на укулеле.
Во параклисот почнаа и редовни богослужби за деца и за возрасни, кои ги служи свештеникот Штефан Пружински, кој доаѓа од Спишска Нова Вес.
Во април успеавме да влеземе во ромската населба на Хачава, која се наоѓа на околу 10 km од Кленовец, во правец на Тисовец. Веќе многу години се молиме за таа населба, одевме таму еднаш годишно на кратки евангелизации, но никогаш не успеавме да почнеме некое редовно поучување. Состојбата се промени и така почнавме со песнички и игри со децата, а постепено им ги претставивме нашите работни листови и бодовниот систем со награди. Доста радосно се фатија за работа, соработката оди добро и почнува да се развива. Хачава во летото ја презедоа родителите на Мартин, а децата многу ги засакаа. Состојбата на Хачава сепак е тешка: на многу деца таму им недостига некој од родителите, мажите често се далеку на работа, а потоа дома целата плата ја пропиваат. Затоа ќе бидеме многу благодарни за вашите молитви.

Веќе ви пишувавме дека Мартин студира богословие и би сакал да стане свештеник. Со радост можеме да објавиме дека оваа година студиите успешно ги заврши (ура, ура!). Владиката сепак засега негативно одговори на неговото барање за ракоположба, но ни даде благослов за ромската мисија и рече дека таква иницијатива ја поздравува. За време на студиите Мартин запозна многу свештеници што служат во источна Словачка, а речиси во секоја парохија има ромска населба или барем колонија, што отвора големо поле за служба на ромската мисија. Благодарение на проектот Operácia vianočné dieťa од Samaritan`s Purse, успеавме две од нив да ги вклучиме во понатамошна соработка и во поучување за Бога. Тоа се селата Завадка и Варадка. Понекогаш поучувањето е целосно во рацете на свештениците, но од време на време Мартин успева да замине и таму и да помогне во тешката работа. На двете места земавме и некои наши ромски деца, за да им помогнат на другите деца со она што самите веќе го научиле.
Нашиот тимКако последна новост, во нашиот мисионерски тим на ХРМ би сакале да ги пречекаме новите членови, веќе спомнатите родители на Мартин — Либор и Даша. Веќе повеќе од една година доаѓаат тука да помагаат во службата секој втор викенд, и мисијата, и благодарение на нив, можеше да почне да се шири и да расцветува. Децата во Кленовец и на Хачава многу ги сакаат и ги прифатија за свои. Како свештеник, Либор го презеде водењето на богослужбите за возрасните, кои со интерес ги слушаат неговите едноставни и директни проповеди. Помага и со учењето математика и со добротворната помош. Даша во Кленовец се посветува главно на девојчињата, било со поучување или со готвење, што го презеде од Миша, на која, природно, ѝ се зголемија мајчинските обврски и нема толку време за самата служба. Заедно потоа одат на Хачава.
Во декември потоа во тимот ќе го пречекаме најмладиот член — треба да ни се роди момченце Микулаш (ако докторката не згрешила :) ).

Тоа е од нас засега, ви благодариме што прочитавте и ве молиме за молитви за сè наведено, како и за мисијата и за нашето семејство воопшто.
Бог да ве благослови!