Поголема сиромаштија никогаш не видел, па затоа решил да помогне. Мартин се преселил во ромска населба и донел надеж | tnlive.sk

Поголема сиромаштија никогаш не беше видел, и затоа реши да помогне. Мартин се пресели во ромска населба, каде донесе надеж

Поголема сиромаштија отколку во словачките ромски населби, вели, никогаш претходно не видел. ИТ-стручњакот Мартин пред години решил да им помогне на сиромашните ромски семејства во Кленовец и си рекол дека најдобро ќе ги запознае ако живее со нив. Воодушевениот млад човек почнал да помага финансиски, но и со тоа што ги учел децата да читаат и пишуваат, а возрасните ги поттикнувал да работат. Само така, вели, можат да се извлечат од вкоренетите стереотипи и од сиромаштијата што се пренесува од генерација на генерација.

На Мартин му беше жал за децата во ромските населби и затоа се обидел да им помогне. „Таква сиромаштија никогаш не сум видел. Веројатно тоа и мене ме трогна, зашто претходно Ромите не ги ни сакав особено“, вели волонтерот. Неговата сопруга Михаела забележува дека децата тешко можат да се променат кога „заедницата постојано ги влече надолу“. Додава дека на децата им треба позитивен пример, а него таму тешко се наоѓа.

Кога Мартин се преселил во Кленовец, дома постојано му било отворено. „Никогаш не знаев во каква состојба ќе биде кога ќе се вратам. Еднаш беше неред, еднаш исчистено и со мирис“, се сеќава. Ромите го пречекале меѓу себе. Го научиле, на пример, да работи со дрво, а според неговите зборови и на почит кон постарите луѓе.

Сака да покаже дека може

Пред да ја запознае својата сопруга, Мартин сметал дека ниедна жена нема да издржи со него. „Планирав и понатаму да живеам во ромската населба и да ги раздавам парите што ќе ги заработам“, вели со насмевка. „Се случи такво чудо што таа рече дека ѝ е во ред“, додава.

Мартин и Михаела им ги прошируваат видиците на децата и со тоа што ги носат на излети. „Го запознаваат крајот, Словачка, но и други луѓе“, вели Михаела. Мартин со децата прави и маици и ги учи да работат со компјутер. „Учат да пишуваат на компјутер, а и графика. За да видат смисла во тоа да прават графика, ја печатиме на маици, за да има некаков резултат“, објаснува.

Младиот волонтер верува дека во тешки услови може да донесе надеж. „Дека може да се стигне до крај, дека може да се стане зидар или да се заврши средно училиште или факултет. Тие од својата околина не познаваат никого што го направил тоа“, заклучи Мартин.