За една недела ќе има пролетен распуст. Што сега? На децата ќе им биде здодевно, а тоа често води кон грев.
Што би било да ги однесеме некаде на излет? На замок или во природа? Таму сѐ уште има кал со снег, но повеќе луѓе нè молеа да ги однесеме некогаш децата во зоолошката градина. Но ќе се молиме за тоа и ќе ги прашаме постарите што мислат за тоа...
Денот Д
Тргнавме 44 деца и 8 возрасни во четврток во 8 наутро. До зоолошката градина стигнавме по напорен пат околу 11 часот. Секогаш кога се патува со деца во автобус, мора да се подготвиме за повраќање. Затоа тргнавме опремени со многу кесички и со кинедрил за патот назад.
„Господи, чуј ја мојата молитва, нека допре до Тебе мојот вик!“ Псалм 112:2 (молитва еден ден пред излетот)
Кога ќе се потсетам наназад, би рекол дека децата беа добри. Сè заврши добро по Божја милост, ги преживеаја сите животни, зоолошката градина и ние. А децата имаа големо доживување: никој веројатно не ја обиколил целата зоолошка градина толку брзо и не направил толку фотографии како нашата дружина.
На враќање дома запревме во новата црква на св. Тереза од Лизје за разгледување, молитва и благослов. На децата најмногу им се допадна хорот.
По 11 часа и по мрак здрави и читави паркиравме пред ромската населба, а децата истрчаа дома кај семејствата. Веќе копнееја за дома.
