Οδηγός · Ιστορία των Ρομά

Ιστορία των Ρομά. Από την Ινδία, μέσω του Βυζαντίου, στην Ευρώπη.

Το κείμενο είναι παρμένο από το Μουσείο Κληρονομιάς των Ρομά στο romamission.eu, την ιστοσελίδα της ιεραποστολής για τους ορθόδοξους πιστούς. Εκεί όπου μιλά για την πίστη, το αφήνουμε με τα δικά του λόγια. Στις φωνές από το αρχείο υπάρχει σύνδεσμος προς την πηγή. romamission.eu, Μουσείο Κληρονομιάς των Ρομά

Καταγωγή

Από την Ινδία προς τη Δύση, με άλογα και κάρα.

Γύρω στον 11ο αιώνα, ομάδες που μιλούσαν μια ινδοαρική γλώσσα ξεκίνησαν προς τα δυτικά από τη βορειοδυτική Ινδία, πάνω σε άλογα και σε κάρα που τα τραβούσαν άλογα – ένας λαός των αλόγων, με επαγγέλματα των αλόγων, μουσική των αλόγων και τέχνη των αλόγων. Αυτό μας το λέει η γλωσσολογία, όχι ο θρύλος: η γλώσσα των Ρομά είναι αδελφή της χίντι και της παντζαμπί, και τη διαμόρφωσαν περαιτέρω οι μακρές παραμονές σε περσικές και αρμενικές χώρες, πριν ακόμη αγγίξει καθόλου την Ευρώπη.

11ος αι.

Πρώτη μετανάστευση

Οι πρόγονοι των Ρομά εγκαταλείπουν την ινδική υποήπειρο – πιθανότατα το Παντζάμπ και το Ρατζαστάν.

1100 – 1300

Τα βυζαντινά χρόνια

Αιώνες που πέρασαν στην ελληνόφωνη χριστιανική Ανατολή. Η γλώσσα των Ρομά παίρνει εκατοντάδες ελληνικές λέξεις, που χρησιμοποιούνται καθημερινά μέχρι σήμερα.

1300+

Προς την Ευρώπη

Μαρτυρούνται στα Βαλκάνια, έπειτα στην Ουγγαρία, στις τσεχικές χώρες, στα γερμανικά πριγκιπάτα και ως την Ισπανία και τη Βρετανία.

Όνομα

Από το όνομα Αθίγγανοι στη λέξη Cigán.

Όταν έφτασαν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, η χριστιανική Ανατολή δεν είχε για αυτούς καθιερωμένη κατηγορία. Μοναχοί και κανονολόγοι κατέφυγαν στο πλησιέστερο όνομα που είχαν – Αθίγγανοι – μια ονομασία που ανήκε ήδη σε μια παλαιότερη αιρετική ομάδα στη Μικρά Ασία, η οποία κατηγορούνταν για μαγεία, μαντική και απαγορευμένες πρακτικές. Οι νεοφερμένοι έφερναν το δάμασμα των φιδιών, τη μαντική και έναν τρόπο ζωής που ταίριαζε τόσο με εκείνη την παλιά βρισιά, ώστε η ονομασία έμεινε. Από τους Αθίγγανους προέκυψε η διεθνής μορφή Acigani και από εκεί τα Tsigani, Cigán, Țigan, Zigeuner, Cigano.

Χρονολόγιο

Ένας περίπατος μέσα στους αιώνες.

1000 – 1300

Από την Ινδία στη χριστιανική Ανατολή

Οι πρόγονοι των Ρομά περνούν από την Περσία και την Αρμενία και φτάνουν στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Έλληνες ιερείς βαπτίζουν. Ελληνικές λέξεις – drom (δρόμος), papin (χήνα), klidi (κλειδί) – μπαίνουν μόνιμα στη γλώσσα των Ρομά.

1300 – 1500

Σε όλα τα Βαλκάνια

Οι Ρομά εγκαθίστανται σε σερβικές, βουλγαρικές, βορειομακεδονικές και ρουμανικές χώρες – όλες ορθόδοξες. Μοναστήρια και ενορίες καταγράφουν τις βαπτίσεις, τους γάμους και τις κηδείες τους. Η Σλάβα, το Πάσχα και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο μπαίνουν στην οικογενειακή ζωή των Ρομά.

1500 – 1800

Αυτοκρατορίες και μετακινήσεις

Επί Οθωμανών, στο σύστημα των μιλλέτ, η ορθόδοξη ταυτότητα γίνεται σημάδι του ανήκειν. Οι Ρομά στην οθωμανική Ρωμυλία φέρουν ορθόδοξα ονόματα και αγίους προστάτες. Οι Ρομά της Ρουμανίας ζουν αιώνες σε δουλεία – όμως την ίδια Θεία Λειτουργία την ψάλλουν πάνω από τον δούλο και πάνω από τον ελεύθερο.

1800 – 1945

Απελευθέρωση και καταστροφή

Η δουλεία στη Βλαχία και στη Μολδαβία καταργείται (1856). Οι Ρομά ψάλλουν σε ορθόδοξες χορωδίες, υπηρετούν ως κουμπάροι (νονοί) και θάβουν τους νεκρούς τους κάτω από τον σταυρό με τα οκτώ άκρα. Έπειτα έρχεται το Porajmos – η γενοκτονία των Ρομά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

1945 – μέχρι σήμερα

Ανανέωση κάτω από τον σταυρό

Επί κομμουνισμού η θρησκεία εξωθείται στην παρανομία· οι οικογένειες των Ρομά κρύβουν εικόνες μέσα σε ντουλάπες. Μετά το 1989 η Ορθόδοξη Εκκλησία επιστρέφει στα χωριά των Ρομά – αργά, άνισα και συχνά μόνο εκεί όπου ο ιερέας μένει. Αυτή είναι η ιστορία μέσα στην οποία βρισκόμαστε ακόμη.

Φωνές από το αρχείο

Τι κατέγραψε η ιστορία για τους Ρομά.

Οι Ρομά δεν έγραψαν το δικό τους χρονικό. Ό,τι γνωρίζουμε για τους πρώτους αιώνες τους στον χριστιανικό κόσμο προέρχεται από μοναχούς, επισκόπους, γραφείς των πόλεων και βιβλία κανονικού δικαίου, που ήδη τότε προσπαθούσαν να τους κατανοήσουν. Εδώ είναι, με τη σειρά, οι φωνές – παρατίθενται εκεί όπου σώζεται το πρωτότυπο κείμενο, με πηγές στις οποίες μπορείτε να πατήσετε.

γύρω στο 1054 · Βίος του αγίου Γεωργίου του ΑθωνίτηΓκιόργκι Μτσίρε, στα γεωργιανά, γύρω στο 1068 (έκδ. Π. Πέτερς, Analecta Bollandiana 36–37, 1917–19). «Σαμαρειτικός λαός, απόγονοι του Σίμωνα του Μάγου, που ονομάζονται Adsincani, οι οποίοι ήταν περιβόητοι μάγοι και παλιάνθρωποι.» Το έγραψε μαθητής του αγίου Γεωργίου του Αγιορείτη (απεβ. 1065) στο Άγιον Όρος Άθως. Καταγράφει πώς ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος Θ΄ ο Μονομάχος κάλεσε τους Adsincani – λαό γνωστό για την επιδεξιότητά του με τα ζώα και τη μαγεία – να αντιμετωπίσουν τα άγρια θηρία που ταλαιπωρούσαν το αυτοκρατορικό κυνηγετικό πάρκο στο Φιλοπάτιον. Παρατίθεται ευρέως ως μία από τις αρχαιότερες πιθανές αναφορές στους Ρομά στον βυζαντινό κόσμο. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
τέλη 12ου αι. · Θεόδωρος ΒαλσαμώνΣχόλια στον Νομοκάνονα του Φωτίου. «Εγγαστρίμυθοι, εμπνευσμένοι από τον Σατανά, που προσποιούνται ότι προλέγουν τα άγνωστα.» Πατριάρχης Αντιοχείας και ο πιο έγκυρος βυζαντινός κανονολόγος της εποχής του. Στην ερμηνεία του στον Κανόνα 61 της Συνόδου του Τρούλλου, ο Βαλσαμών περιγράφει τους Αθίγγανους, που τυλίγουν φίδια γύρω τους, μαντεύουν από καλά ή κακά άστρα και προφητεύουν το μέλλον – και τους κατατάσσει ανάμεσα σε όσους εμπνέονται από τον Σατανά. Η κανονική οδηγία να μη ζητούνται οι συμβουλές τους, που αρχικά στρεφόταν κατά μιας παλαιότερης αιρετικής σέκτας με το ίδιο όνομα, μεταφέρεται παρακάτω και εφαρμόζεται στους Ατσιγγάνους που έρχονται αργότερα. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
11ος – 16ος αι. · Σλαβική Κορμτσάγια / ελληνική νομοκανονική παράδοσηΤην εποχή του πατριάρχη Γενναδίου Β΄ Σχολαρίου (του πρώτου πατριάρχη μετά την πτώση της Κωνσταντινούπολης, 1454–1456), η βυζαντινή ποιμαντική παράδοση που προειδοποιούσε για τη μαγεία και τη μαντική των Ατσιγγάνων πέρασε στα σλαβικά βιβλία Κορμτσάγια. Οι ορθόδοξοι πιστοί έλαβαν οδηγία να μην τους δέχονται στα σπίτια τους για μαντεία. Το κείμενο σώζεται μέσα στη σλαβική κανονική παράδοση και όχι σε ένα χρονολογημένο διάταγμα – η ακριβής αρχειακή παραπομπή θα εμφανιστεί στο βιβλίο του π. Μαρτίνου Χάλικ για την ορθόδοξη ιστορία των Ρομά, που ετοιμάζεται.
1322 · Σύμων Σεμεώνις (Σάιμον Φιτζσάιμον)Itinerarium ab Hybernia ad Terram Sanctam, στα λατινικά, επιμ. Μάριο Εσπόζιτο (Δουβλίνο, 1960). «Είδαμε μπροστά σε αυτή την πόλη μια φυλή ανθρώπων που προσεύχονται κατά το ελληνικό τυπικό και λένε ότι κατάγονται από το γένος του Κάιν. Αυτοί οι άνθρωποι σπάνια ή ποτέ δεν μένουν σε ένα μέρος περισσότερο από τριάντα ημέρες, αλλά πάντοτε, σαν καταραμένοι από τον Θεό, είναι περιπλανώμενοι και αποδιωγμένοι. Μετά την τριακοστή ημέρα μετακινούνται από χωράφι σε χωράφι με μικρές, επιμήκεις, μαύρες και χαμηλές σκηνές, όμοιες με τις σκηνές των Αράβων.» Ένας Ιρλανδός φραγκισκανός που περνά από την Κρήτη περιγράφει τους Ατσιγγάνους που συνάντησε έξω από το Ηράκλειο. Πιθανότατα η αρχαιότερη σωζόμενη περιγραφή των Ρομά από αυτόπτη μάρτυρα της δυτικής Ευρώπης – και ήδη το 1322 παρατηρεί ότι προσεύχονται “κατά το ελληνικό τυπικό”. Διαβάστε την πηγή: celt.ucc.ie
Οκτώβριος 1385 · Χάρτης του Δάν Α΄, βοεβόδα της ΒλαχίαςΟ Δάν Α΄ της Βλαχίας δωρίζει σαράντα οικογένειες Ρομά (Aṭigani) στην ορθόδοξη μονή Τισμάνα – μία από τις αρχαιότερες τεκμηριωμένες περιπτώσεις όπου Ρομά κρατούνταν ως δουλοπάροικοι των μονών στα ρουμανικά ηγεμονίατα. Το ίδιο μοτίβο επαναλαμβάνεται στην Κόζια, στην Κοτμεάνα και σε πολλές άλλες μονές. Η σκοτεινή πλευρά της κοινής μας ιστορίας: η Εκκλησία που τους κατηχούσε, ταυτόχρονα τους κρατούσε. Αυτή η δουλοπαροικία διαρκεί ως την κατάργησή της το 1855–56. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
1416 · Λογαριασμοί της πόλης Μπρασόβ (Κρονστάνδη), ΤρανσυλβανίαΟι σαξονικοί λογαριασμοί της πόλης Μπρασόβ καταγράφουν μια πληρωμή σε είδος – σιτηρά και τρόφιμα – σε μια ομάδα «Acigani», που περνούσε με δικό της αρχηγό. Είναι η αρχαιότερη χρονολογημένη εγγραφή πόλης για τους Ρομά στην Κεντρική Ευρώπη· έρχονται ως χριστιανοί προσκυνητές με ηγέτη, όχι ως ξένοι. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
Ιούλιος 1422 · Cronica di BolognaΗ άφιξη των Ατσιγγάνων στην Ιταλία. Μια ομάδα με αρχηγό τον “δούκα Ανδρέα της Αιγύπτου” φτάνει στη Μπολόνια με περίπου εκατό άνδρες και γυναίκες, κρατώντας επιστολή ασφαλούς διέλευσης από τον πάπα Μαρτίνο Ε΄, που τους χαρακτηρίζει χριστιανούς σε προσκύνημα. Πέντε χρόνια πριν ο επίσκοπος του Παρισιού αφορίσει όσους τους συμβουλεύονται, ο επίσκοπος της Ρώμης τους δέχθηκε ως αδελφούς χριστιανούς. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
17 Αυγούστου 1427 · Journal d’un bourgeois de ParisΑνώνυμο, καταχώριση της Κυριακής μετά τα μέσα Αυγούστου 1427. «Ο επίσκοπος του Παρισιού πήγε εκεί με έναν φραγκισκανό μοναχό που τον έλεγαν Petit Jacobin, ο οποίος με εντολή του επισκόπου κήρυξε δημόσια και αφόρισε όλους όσους τους πίστεψαν και τους έδειξαν το χέρι τους.» Μια ομάδα Égyptiens – που περιγράφεται ως δώδεκα μετανοούντες, ένας δούκας, ένας κόμης και δέκα ιππείς – στρατοπέδευσε έξω από το Παρίσι, στη Λα Σαπέλ. Μεγάλα πλήθη έρχονταν για να τους μαντέψουν. Ο επίσκοπος του Παρισιού απάντησε αφορίζοντας κάθε χριστιανό που τους επέτρεψε να του διαβάσουν την παλάμη, και διέταξε γενικές λιτανείες για την επανόρθωση του παραπτώματος. Διαβάστε την πηγή: fr.wikisource.org
1551 · Στογκλάβ (Стоглав)Σύνοδος της Μόσχας επί τσάρου Ιβάν Δ΄ και μητροπολίτη Μακαρίου. Η ρωσική ορθόδοξη σύνοδος, σε κεφάλαια που καταδικάζουν τους μάντεις, τους μάγους και τους ψευδοπροφήτες, συνεχίζει την ίδια μακρά ποιμαντική φροντίδα: η Εκκλησία προστατεύει τον λαό της από τη μαντεία. Η ίδια οικογένεια προειδοποιήσεων που ξεκίνησε στην παράδοση του βυζαντινού κανονικού δικαίου φτάνει ως την καρδιά της Ρωσίας. Διαβάστε την πηγή: archive.org
17ος – 18ος αι. · Αρχεία των μονών του Αγίου Όρους ΆθωΟι μονές Βατοπαιδίου, Ιβήρων και άλλες μονές του Άθω καταγράφουν Ατσιγγάνους που υπηρετούν ως σιδηρουργοί, ξυλουργοί και οδηγοί με υποζύγια στους οίκους τους. Το νήμα της σιδηρουργίας τρέχει αδιάκοπα από τους Adsincani του 1054 ως τον Άθω της οθωμανικής περιόδου – το ίδιο επάγγελμα, ο ίδιος τόπος, έξι αιώνες αργότερα. Άλλες παραπομπές υπάρχουν στο βιβλίο του π. Μαρτίνου Χάλικ, που ετοιμάζεται.
από το 1764 · Τσαρική Ρωσία επί Αικατερίνης Β΄Οι μεταρρυθμίσεις της Αικατερίνης Β΄ καταγράφουν τους Ρομά ως υπηκόους του τσάρου, με υποχρέωση να εγκατασταθούν και να πληρώνουν φόρους. Τις επόμενες δεκαετίες μεγάλοι αριθμοί συγκεντρώνονται σε ρωσικές ορθόδοξες ενορίες· οι Ρούσκα Ρομά – η κύρια ρωσική ομάδα Ρομά – ζουν αδιάλειπτα ενοριακή ορθόδοξη ζωή από την εποχή εκείνη. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org
1855 – 1856 · Μολδαβία και ΒλαχίαΜολδαβία (22 Δεκεμβρίου 1855) και Βλαχία (20 Φεβρουαρίου 1856). Έπειτα από περίπου πέντε αιώνες δουλοπαροικίας στις ορθόδοξες μονές, στους βογιάρους και στο ηγεμονικό κράτος, η δουλεία των Ρομά στα ρουμανικά ηγεμονίατα καταργείται. Με τη χαμηλότερη εκτίμηση, περίπου 250 000 Ρομά περνούν νομικά στην ελευθερία. Η Εκκλησία που τους κρατούσε αρχίζει τώρα το αργό, ακόμη ανολοκλήρωτο έργο να τους δέχεται ως ισότιμα μέλη. Αυτό είναι το έργο μέσα στο οποίο βρισκόμαστε ακόμη. Διαβάστε την πηγή: en.wikipedia.org

Εκεί όπου η παραπομπή είναι μάλλον γενική παρά ένα συγκεκριμένο παραθέσιμο κείμενο, προτιμούμε να είμαστε προσεκτικοί παρά να προσποιούμαστε ψεύτικη ακρίβεια. Στείλτε τις διορθώσεις στο martin@romamission.eu και θα τις διευκρινίσουμε. romamission.eu, Φωνές από το αρχείο

Οι Ρομά και η Ορθοδοξία · με τα λόγια της πρωτότυπης σελίδας

Βαπτίστηκαν ανάμεσα σε ορθόδοξους λαούς.

Όπου κι αν εγκαταστάθηκαν οι Ρομά σε ορθόδοξες χώρες, δεν έμειναν έξω από την πίστη – μπήκαν μέσα σε αυτήν, έδωσαν στα παιδιά τους ονόματα των αγίων της και δημιούργησαν παραδόσεις που είναι εντυπωσιακά οικείες σε κάθε ορθόδοξο χριστιανό.

Από το Βυζάντιο

Το ελληνόφωνο Βυζάντιο ήταν το πρώτο μακρύ σπίτι των Ρομά στον χριστιανικό κόσμο. Η γλώσσα των Ρομά φέρει ακόμη και σήμερα ελληνικά ουσιαστικά. Τα παιδιά των Ρομά παίρνουν ακόμη και σήμερα ονόματα ορθόδοξων αγίων – Μάρια, Μίχαλ, Γιούραϊ, και στις ελληνικές τους μορφές Μαρία, Μιχάλης, Γιώργος – ορθόδοξα ονόματα, όχι ινδικά.

Με τους Σλάβους

Στη Σερβία, τη Βόρεια Μακεδονία, τη Βουλγαρία και την Ουκρανία οι Ρομά ζουν εδώ και αιώνες μέσα στο ορθόδοξο εορτολόγιο – φιλούν το χέρι του ιερέα, σκεπάζουν το κεφάλι με μαντίλα, καλούν τον ιερέα πριν από τον γιατρό, όταν το παιδί είναι άρρωστο. Το έθιμο και η Εκκλησία μεγάλωσαν μαζί.

Κάτω από ένα Άγιο Θυσιαστήριο

Η ορθόδοξη λειτουργία σε ένα χωριό των Ρομά στην ανατολική Σλοβακία και η ορθόδοξη λειτουργία σε ένα ελληνικό μοναστήρι χρησιμοποιούν τα ίδια λόγια, τις ίδιες κινήσεις, τον ίδιο Σταυρό. Η Ευχαριστία δεν αλλάζει ανάλογα με την εθνότητα. Αυτό είναι το θεμέλιο αυτής της ιεραποστολής.

Ό,τι ακολούθησε είναι μια αργή ιστορία, όχι μια τακτοποιημένη. Στη διάρκεια των αιώνων, ανάμεσα σε ορθόδοξους λαούς – Έλληνες, Βούλγαρους, Σέρβους, Ρουμάνους, Σλάβους – οι Ρομά δεν διατήρησαν δική τους ξεχωριστή θρησκεία. Δέχτηκαν το βάπτισμα, δέχτηκαν ορθόδοξους αγίους προστάτες, έψαλλαν το Πάσχα. Οι παλιές πρακτικές δεν χάθηκαν ούτε στην πρώτη γενιά ούτε στη δεύτερη. Με κάθε αιώνα όλο και λιγότερο – όμως ακόμη και σήμερα στα χωριά των Ρομά βλέπει κανείς έναν λαό που περιμένει το φως του Χριστού να ολοκληρώσει το έργο του.

Οι Ρομά είναι ορθόδοξοι κατηχούμενοι σε έναν μακρύ δρόμο. Δέχτηκαν την Ορθοδοξία με τη μορφή που μπορούσαν – πλεγμένη με τα δικά τους έθιμα, κάποτε αναμεμειγμένη με παλιά ψεύδη, συχνά χωρίς κοντινή ενορία να τους διδάσκει. Δεν είναι έξω από την Εκκλησία. Είναι μέσα σε αυτήν, μαθαίνουν ακόμη, προσπαθούν ακόμη να απαλλαγούν από τα ψεύδη, ανακαινίζονται ακόμη. Όπως μια οικογένεια Ρομά που βρίσκει πεταμένη μια εικόνα της Θεοτόκου και την φέρνει σπίτι για να την τιμά, έτσι κι ένας περιφρονημένος λαός φυλάει μια πεταμένη εικόνα. Αυτό είναι το έργο αυτής της ιεραποστολής: να βαδίζουμε μαζί τους στον δρόμο.

Η ανατολική λειτουργία – η ψαλμωδία της, οι μελωδίες της, οι μετάνοιες – είναι πιο κοντά στους Ρομά που διακονούμε από οτιδήποτε έψαλε ποτέ η δυτική Εκκλησία. Δεν χρειάζεται να τους τη διδάξουμε. Την αναγνωρίζουν.

Ζωντανές παραδόσεις · με τα λόγια της αρχικής σελίδας

Έξι πράγματα που ζουν σε ένα ορθόδοξο σπίτι των Ρομά.

Πολλά έθιμα των Ρομά μεγάλωσαν επί αιώνες μαζί με την ορθόδοξη πράξη. Είναι κοντά στην Εκκλησία, επειδή έζησαν τόσο καιρό δίπλα της – και μέσα της. romamission.eu, Ζωντανές παραδόσεις

Η βαθύτερη σύνδεση

Τέσσερα καρφιά

Η ορθόδοξη εικονογραφία απεικονίζει τον Εσταυρωμένο Χριστό με τέσσερα καρφιά – τα πόδια χωριστά, όχι σταυρωτά. Η λαϊκή παράδοση των Ρομά διηγείται για έναν σιδηρουργό που αναγκάστηκε να σφυρηλατήσει τέσσερα καρφιά για τη σταύρωση· το τέταρτο το έκλεψε. Η ιστορία υπάρχει σε πολλές παραλλαγές σε όλη την Ευρώπη των Ρομά, αλλά η μνήμη που βρίσκεται από κάτω ταιριάζει με την ορθόδοξη εικονογραφική θεολογία, όχι με τη δυτική εικονογραφία των τριών καρφιών.

Κηδεία και αγρυπνία

Η τρίτη ημέρα

Οι Ρομά κρατούν τον νεκρό δύο νύχτες, μαζεύονται ως ευρεία οικογένεια και θάβουν την τρίτη ημέρα. Αυτό είναι ορθόδοξο μνημονικό πρότυπο μέσα στα κόκαλα – ο Χριστός αναστήθηκε την τρίτη ημέρα· η Εκκλησία μνημονεύει τους κεκοιμημένους της την 3η, 9η και 40ή ημέρα. Οι Ρομά διατήρησαν την τρίτη ημέρα ακόμη και εκεί όπου ο γύρω πολιτισμός την εγκατέλειψε.

Το αυτί είναι ήδη έτοιμο

Βυζαντινή ψαλμωδία στον λαιμό

Οι ψάλτες Ρομά μαθαίνουν τη βυζαντινή τροπική ψαλμωδία απίστευτα γρήγορα. Το αυτί είναι ήδη πλασμένο: η κοσμική μουσική των Ρομά είναι τροπική – αντλεί από την ίδια οικογένεια μακάμ / Οκτωήχου που έχτισε τη βυζαντινή ψαλμωδία. Ένα αγόρι των Ρομά στο ενοριακό σχολείο γλιστρά στον δεύτερο ήχο όπως το ψάρι γλιστρά στο νερό.

Χόρα, όρο, συρτός

Ο κυκλικός χορός

Η χόρα στη Ρουμανία, το όρο στη Βόρεια Μακεδονία και τη Σερβία, ο συρτός και ο καλαματιανός στην Ελλάδα. Οι Ρομά χορεύουν τον ίδιο κυκλικό χορό με τους ορθόδοξους γείτονές τους – και συχνά τον οδηγούν στο πανηγύρι της ενορίας. Είναι ένα σώμα χορού, όχι δύο.

Η Θεοτόκος στον τοίχο

Εικόνες φερμένες στο σπίτι

Τα σπίτια των Ρομά σπάνια έχουν το επίσημο εικονοστάσι ενός σλαβικού χωριού. Όμως σχεδόν κάθε σπίτι των Ρομά έχει εικόνες – συχνά τέτοιες που ο γείτονας πέταξε ως σκουπίδια, σωσμένες, φερμένες σπίτι και κρεμασμένες στον τοίχο. Η Θεοτόκος αγαπιέται με ξεχωριστή τρυφερότητα. Ένας περιφρονημένος λαός φυλάει μια πεταμένη εικόνα.

Η γλώσσα θυμάται

Τα ελληνικά μέσα στα κόκαλα

Οι καταλήξεις -os στα ονόματα της γλώσσας των Ρομά προέρχονται από τα βυζαντινά ελληνικά (raklós – αγόρι που δεν είναι Ρομά, foros – πόλη). Το λεξιλόγιο της σιδηρουργίας – amoni (άκμονας), petalo (πέταλο), sideros (σίδερο) και ένας μακρύς κατάλογος όρων του σιδηρουργείου – είναι σχεδόν ολόκληρο ελληνικό. Η ίδια η γλώσσα θυμάται πού κατηχήθηκαν οι Ρομά.

Οι Ρομά σήμερα

Οι Ρομά σήμερα, ανά χώρα.

Από τους περίπου 10 εκατομμύρια Ρομά στην Ευρώπη, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια ζουν σε χώρες με ορθόδοξη πλειονότητα. Οι αριθμοί είναι εκτιμήσεις – οι πληθυσμοί των Ρομά υποτιμώνται συστηματικά – όμως η εικόνα είναι σαφής.

~1,9 εκ.

Ρουμανία

Ο μεγαλύτερος πληθυσμός Ρομά στην Ευρώπη. Πολλά χωριά των Ρομά έχουν γεμάτες ορθόδοξες ενορίες· πολλά άλλα δεν έχουν ακόμη καμία.

~750 χιλ.

Βουλγαρία

Οι Ρομά αποτελούν περίπου το 10 % του πληθυσμού. Η ορθόδοξη ταυτότητα είναι ισχυρή· η εκκλησιαστική πράξη διαφέρει πολύ από χωριό σε χωριό.

~600 χιλ.

Σερβία

Οι Ρομά εδώ διατηρούν τη Σλάβα και το εκκλησιαστικό ημερολόγιο – όμως υπάρχουν μόνο λίγες ξεχωριστές ενορίες των Ρομά.

~200 χιλ.

Βόρεια Μακεδονία

Το Σούτο Ορίζαρι κοντά στα Σκόπια είναι ο μεγαλύτερος δήμος των Ρομά στον κόσμο. Το πεδίο της ιεραποστολής είναι ορθάνοιχτο.

~265 χιλ.

Ελλάδα

Οι Ρομά της Ελλάδας είναι βαπτισμένοι ορθόδοξοι εδώ και αιώνες. Οι περισσότεροι όμως ζουν χωρίς δική τους ενεργή ενοριακή ζωή.

~260 χιλ.

Ουκρανία

Δεκάδες χιλιάδες Ρομά εκτοπίστηκαν από τον πόλεμο. Πολλοί βρίσκουν την πρώτη πραγματική εκκλησιαστική αποδοχή σε ενορίες στην εξορία.

~205 χιλ.

Ρωσία

Οι Ρομά της Ρωσίας έχουν ορθόδοξες ρίζες από τον 18ο αιώνα. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αναγνωρίζει έναν άγιο προστάτη των Ρομά.

~440 χιλ.

Σλοβακία

Εδώ ζει η ιεραποστολή μας: διδάσκουμε στο Κλένοβετς, στο Μάρκοβτσε και στο Κάτσανοβ. Ο Άτλας των κοινοτήτων Ρομά του 2019 αναφέρει στη Σλοβακία 417 χιλιάδες Ρομά. Χάρτης →

Δημογραφικά στοιχεία: εκτιμήσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης. Σημειώσεις για την κατάσταση από τον τοπικό κλήρο και τους ιεραποστόλους. romamission.eu, Οι Ρομά σήμερα

Πηγή

Ολόκληρο το μουσείο βρίσκεται στο romamission.eu.

Αυτή η σελίδα παίρνει το κείμενο της σλοβακικής έκδοσης του Μουσείου Κληρονομιάς των Ρομά. Εκεί υπάρχει μαζί με εικόνες, σε εννέα γλώσσες. romamission.eu/sk/dedicstvo

Οι οικισμοί Ρομά είναι πολλοί. Οι άνθρωποι που θα δίδασκαν σε αυτούς, λίγοι.